หลังอากาธอนชนะการประกวดละคร เหล่าแขกในงานเลี้ยงตกลงผลัดกันกล่าวสรรเสริญความรัก แต่ละคนเสนอภาพของความรักต่างกัน ตั้งแต่แรงผลักให้คนกล้าหาญ ไปจนถึงความโหยหาครึ่งหนึ่งที่พลัดพรากจากตน ขณะที่โสเครตีสเล่าคำสอนซึ่งพาความรักก้าวพ้นความงามของคนคนเดียว อัลซิบิอาดีสผู้เมามายก็ปรากฏตัว พร้อมเรื่องที่ทำให้คำสนทนาอันงดงามกลายเป็นเรื่องส่วนตัวอย่างยิ่ง เขาจะไม่สรรเสริญความรัก หากจะเล่าว่าการหลงรักโสเครตีสนั้นทรมานเพียงใด

เมโนมาพร้อมคำถามที่ดูเรียบง่ายว่า “คุณธรรมสอนได้หรือไม่?” แต่โสเครตีสกลับขอให้เขาบอกก่อนว่าคุณธรรมคืออะไร เมื่อคำตอบที่เคยมั่นใจใช้ไม่ได้ เมโนจึงถามกลับว่า คนเราจะค้นหาสิ่งที่ไม่รู้จักได้อย่างไร และถ้าพบแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่านั่นคือสิ่งที่ตามหา? การเรียกเด็กทาสคนหนึ่งมาขีดเส้นแก้โจทย์เรขาคณิต ทำให้การสนทนาเรื่องคนดีกลายเป็นการตรวจสอบว่า ความรู้เกิดขึ้นในตัวเราได้อย่างไร