ข้าวต้มตอนดึก
หม้อน้ำเดือด
แม่นั่งอยู่หน้าเตาถ่าน ใส่ข้าวลงไป คนช้า ๆ
นาฬิกาบนผนังบอก 02:47 เมื่อเสียงประตูเปิด
"กลับมาแล้วเหรอลูก?"
ลูกชายยืนอยู่ที่ประตูห้องครัว กระเป๋าเป้ยังสะพายอยู่
"ครับ"
"หิวไหม?"
"ไม่หิวครับ"
แม่คนต่อ ไม่มองขึ้น "แม่ทำข้าวต้มหมู"
ลูกชายเดินเข้ามา ถอดกระเป๋าเป้วางข้างโต๊ะ ดังกึกเมื่อนั่งลง
แม่ตักข้าวต้มใส่ชาม วางไว้ตรงหน้าเขา ช้อนวางข้างๆ
"ยังร้อนอยู่"
เขาหยิบช้อน
"แม่ยังไม่ได้นอนใช่ไหม?"
"นอนแล้ว แค่นอนไม่หลับ เลยลงมาทำ"
เขาตักข้าวต้มใส่ปาก ร้อน เป่า กินต่อ
แม่นั่งลงข้างๆ เขา มือทั้งสองวางบนตัก
"วันไหนจะไป" "วันที่ 15" "อีกสิบวัน" "ครับ"
เสียงช้อนกระทบชาม แม่มองหม้อข้าวต้ม ไอน้ำยังลอยขึ้น
"ของที่เตรียมไว้ เอาไปด้วยนะ ผ้าห่ม ยา ถุงเท้า" "ครับ" "โทรกลับบ้านบ่อยๆ ล่ะ"
"ครับ"
เขากินต่อ แม่นั่งดู
"แม่ภูมิใจนะ ที่ลูกได้ไป"
เขาหยุดกิน
"ภูมิใจจริงๆ"
เขาวางช้อนลง แล้วหยิบช้อนขึ้นมากินต่อ
นาฬิกาเดิน 03:08 เมื่อเขากินจนหมดชาม
"อิ่มแล้ว" "กินเพิ่มไหม ยังมีอีก" "ไม่แล้วครับ"
แม่พยักหน้า
"ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า"
เขายืนขึ้น
"แม่จะนอนรึยัง?" "อีกสักพัก แม่ต้องล้างจานก่อน"
เขามองแม่
"ราตรีสวัสดิ์ครับแม่" "ราตรีสวัสดิ์ลูก"
เขาเดินออกไป เสียงเท้าขึ้นบันได แล้วเงียบ
แม่นั่งอยู่ มองชามเปล่า ลุกขึ้น หยิบชามไปล้าง เปิดน้ำ ฟองสบู่ ล้าง เช็ด วางที่เดิม
เปิดฝาหม้อ ข้าวต้มเหลืออีกเต็มหม้อ
เธอตักใส่ถุงพลาสติก ผูกปาก เปิดตู้เย็น วางไว้ชั้นบน ปิดตู้
ปิดไฟ เดินขึ้นบันได เปิดประตูห้อง
พ่อนอนหลับอยู่ กรนเบาๆ
เธอเดินเข้าไปนอนข้างๆ นอนหงาย มองเพดาน
ฟังเสียงพ่อหายใจ
นาฬิกาเดิน 03:47