ไอออนเชื่อว่าไม่มีใครขับลำนำและอธิบายบทกวีของโฮเมอร์ได้ดีเท่าตน แต่เมื่อโสเครตีสถามว่าเหตุใดเขาจึงพูดถึงกวีคนอื่นได้ไม่เก่งเท่ากัน ความมั่นใจนั้นก็เริ่มสั่นคลอน บทสนทนาจากคำชมกลายเป็นการไล่ถามถึงที่มาของพรสวรรค์ คนที่ทำให้ผู้ฟังหัวเราะ ร้องไห้ และเคลิบเคลิ้มไปกับบทกวี เข้าใจสิ่งที่ตนถ่ายทอดเพียงใด—หรือเขาเองก็ถูกถ้อยคำเหล่านั้นสะกดอยู่เช่นกัน?